bayanmarti:

Sadece,

ayaklarımın altında dönüp duran dünyaya inandırılmaya ihtiyacım vardı.

Kapına gelip, durup dururken, sana sarılabilirdim.
Bir akşamüstü gelip, sana, tüm hayatımı anlatmaya hazırdım, 
üstelik teoride seni hiç tanımıyordum.
Tutup da gecenin bir körü çay demleyip, sigara içerken ağlayabilirdim, öyle, durup dururken.
Gelip, kavgalı olduğum herkesi öldürmek istememi anlamanı isteyebilirdim.
Sevdiğim sokağın ortasına oturup, burayı satın alma hayallerimi dinlemeni.
Öyle tüm saçmalayışımı, gerçekleşmeyecek tüm hayallerimin, gerçekleşeceğine inandırmanı.
Sabahın beşinde gelip, uykundan uyanmanı isteyebilirdim, sadece özlediğim için.
Sevdiğim herşeyden nefret edebilirdin, 
zaten işin güzel yanı onları sana sevdirme macerasıydı.
Zoru görünce, kaçabilirdin.
İnsanlar böyledir, seni durdurabilirdim.

Eğer ayaklarımın altında dönüp duran dünyaya beni inandırabilseydin.

Sana brokoli kaynatabilirdim, o kokudan beraber nefret edebilirdik.
Kedilerimiz ve battaniyelerimiz olurdu.

Eğer ayaklarımın altında dönüp duran dünyaya inanmak isteseydim,
inanabilseydim,
senin saçlarını sevdiğim kadar sevebilseydim,
inansaydım seni değiştirmeyeceğine,
beni sevdiğini bilseydim,
sevdiğim herkesi öldürdüğünü unutabilseydim,
ayaklarımın altında dönüp duran dünyanın,
evet,
burada bir hayatımız olurdu.

Ve

Kedilerimiz ile battaniyelerimiz.

(aybukeriz gönderdi)

3 ay önce  /  38 yorum